ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา  25 “ผู้เยาว์อาจทำพินัยกรรมได้เมื่ออายุสิบห้าปีบริบูรณ์”
โดยหลักแล้วเด็กจะทำนิติกรรมใดๆต้องให้พ่อแม่หรือผู้ปกครองให้ความยินยอม หรือให้พ่อแม่หรือผู้ปกครองไปกระทำการแทนผู้เยาว์ แต่เรื่องของการทำพินัยกรรมนั้น กฎหมายได้ให้เด็กสามารถทำพินัยกรรมเองได้ เมื่อเด็กนั้นมีอายุ 15 ปีบริบูรณ์ ซึ่งการทำพินัยกรรมเป็นการกำหนดเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สิน หมายความว่า หากเด็กตายไปแล้วจะขอยกทรัพย์สินให้แก่ใคร
ซึ่งการทำพินัยกรรมนั้น ต้องเป็นการกำหนดว่า หากเราตายไปแล้ว เราจะยกทรัพย์สินของเราให้ใครบ้าง แต่หากว่าเรายังไม่ตาย พินัยกรรมที่เราทำไว้ก็ยังไม่มีผลบังคับ หรือหากเราไม่มีทรัพย์สินอะไรเลย เราก็ไม่สามารถทำพินัยกรรมได้นะครับ