ถูกเลิกจ้างแบบไหน? ไม่ได้รับเงินค่าชดเชย
การเลิกจ้างนั้นต้องทำเป็นหนังสือและบอกกล่าวล่วงหน้าก่อนถึงกำหนดจ่ายค่าจ้างคราวหนึ่งคราวใด เมื่อนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างโดยปกติลูกจ้างก็ย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าชดเชยตามระยะเวลาการทำงานของลูกจ้างจากนายจ้าง แต่การเลิกจ้างกรณีหนึ่งกรณีใดดังต่อไปนี้ นายจ้างไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้าง คือ
1. ลูกจ้างถึงแก่ความตายไม่ว่าด้วยเหตุใดๆ ก็ตาม
2. เป็นการเลิกจ้างงานที่กำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน
3. ลูกจ้างไม่ผ่านการทดลองงาน โดยมีระยะเวลาการทดลองงานไม่เกิน 119 วัน
4. กรณีที่ลูกจ้างแสดงความประสงค์ที่จะพ้นสภาพการจ้างงานด้วยตนเอง ทั้งนี้       จะต้องแสดงความจำนงเป็นลายลักษณ์อักษรต่อหัวหน้างานตามลำดับชั้นภายในกำหนดเวลาไม่น้อยกว่า 30 วัน ก่อนถึงวันที่ประสงค์จะลาออก
5. ทุจริตต่อหน้าที่หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง
6. จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
7. ประมาทเลินเล่อจนเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
8. ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบ หรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม และนายจ้างได้เตือนเป็นหนังสือแล้ว เว้นแต่กรณีร้ายแรงที่นายจ้างไม่จำเป็นต้องตักเตือน โดยหนังสือเตือนให้มีผลบังคับใช้ได้ไม่เกิน 1 ปีนับแต่วันที่ลูกจ้างได้กระทำผิด
9. ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อกันไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตามโดยไม่มีเหตุอันสมควร
10. ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก แต่ถ้าเป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ต้องเป็นกรณีที่เป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
นะครับ