ตามธรรมเนียมประเพณีไทยแต่โบราณมา บุพการีถือว่าเป็นผู้มีพระคุณ ที่ผู้สืบสันดานจะละเมิดมิได้ โดยบุพการี คือ พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย และทวด ส่วนผู้สืบสันดาน คือ ลูก หลาน เหลน และลื่อ ดังนั้น ตามกฎหมายไทยจึงบัญญัติห้าม มิให้ลูกฟ้องพ่อแม่ รวมถึงปู่ย่า ตายาย และทวด ทั้งคดีแพ่งและอาญา แต่การที่จะเป็นบุพการีและผู้สันดานต้องถือตามกฎหมายเท่านั้น หากเป็นกรณีลูกนอกสมรสก็ไม่อยู่ในข้อจำกัดที่ห้ามฟ้องบุพการี แต่ไม่ว่าพ่อแม่จะมีการสมรสกันหรือไหม แม่ก็ถือว่าเป็นแม่ที่ชอบด้วยกฎหมายของลูกทุกกรณีนะครับ

แต่หากว่าเป็นกรณีพ่อยืมเงินลูก แล้วไม่คืน ลูกจะมาฟ้องพ่อตัวเองไม่ได้ จะถือว่าเป็นคดีอุทลุมต้องห้ามฟ้องร้อง  แต่กฎหมายก็มีทางแก้ไว้ คือ กฎหมายห้ามลูกเป็นคนยื่นฟ้องพ่อแม่โดยตรง (ลูกอาจจะเปนคนเนรคุณได้) แต่กฎหมายได้เปิดโอกาสให้ลูกหรือญาติของลูกไปร้องขอให้อัยการยกคดีขึ้นว่ากล่าวแทนได้
กฎหมายห้ามลูกฟ้องพ่อแม่เท่านั้น แต่ไม่ห้ามพ่อแม่ฟ้องลูกนะครับ