ตามกฎหมาย “การเช่าทรัพย์สิน” คือ สัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า“ผู้ให้เช่า” ตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า “ผู้เช่า” ได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งระยะเวลาอันมีจำกัดและผู้เช่าตกลงจะให้ค่าเช่าเพื่อการนั้น

การเช่าบ้านนั้น ถือเป็นการเช่าทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์อย่างหนึ่ง ถ้าไม่ได้มีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างหนึ่งอย่างใดลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดด้วยแล้ว จะฟ้องร้องบังคับคดีกันไม่ได้ กล่าวคือ หากเป็นกรณีผู้เช่าไม่ยอมชำระค่าเช่า ผู้ให้เช่าก็จะไม่สามารถฟ้องร้องบังคับคดีเพื่อเรียกให้ผู้เช่านั้นชำระค่าเช่าได้ และหากเป็นกรณีของผู้ให้เช่าไม่ยินยอมให้ผู้เช่าเช่าบ้านหรืออสังหาริมทรัพย์ต่อไปตามที่ตกลงกันด้วยวาจาแล้ว ผู้เช่าก็ไม่สามารถฟ้องร้องบังคับคดีเพื่อขอให้ศาลมีคำสั่งหรือคำพิพากษาบังคับให้ผู้ให้เช่ายินยอมให้ผู้เช่าเช่าทรัพย์สินต่อไปได้เช่นกัน
ดังนั้น การเช่าบ้านหรือเช่าอสังหาริมทรัพย์อย่างหนึ่งอย่างใดตามกฎหมาย ผู้ให้เช่าและผู้เช่าควรทำสัญญาเป็นหนังสือต่อกัน เพื่อความรับผิดตามสัญญาและรักษาสิทธิของตนต่อไปในอนาคต