ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา   1627  “บุตรนอกกฎหมายที่บิดาได้รับรองแล้วและบุตรบุญธรรม นั้นให้ถือว่าเป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายตามความ หมายแห่งประมวลกฎหมายนี้”

ทายาทผู้มีสิทธิได้รับมรดกตามกฎหมาย คือ บุตร แต่ตามกฎหมายมิได้ระบุว่า ต้องเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น ดังนั้น ถ้าเป็นลูกเมียน้อยก็มีสิทธิได้รับมรดกของพ่อ โดยตัวพ่อเด็กแค่ได้รับรองโดยพฤตินัยว่าเด็กคนนี้เป็นลูกเค้า เด็กคนนั้นก็มีสิทธิได้รับมรดกของพ่อ ซึ่งการรับรองโดยพฤตินัย สามารถทำได้แค่ตัวพ่อเด็กรับรองให้ใช้นามสกุลของพ่อ , ส่งเสียให้เด็กเล่าเรียน หรือป่าวประกาศให้ผู้คนรับรู้ว่า เด็กคนนี้คือลูกของเค้า เป็นต้น แบบนี้ก็ทำให้เด็กที่แม้ว่าเป็นลูกเมียน้อย ก็มีสิทธิได้รับมรดกของพ่อตามที่กฎหมายกำหนดไว้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ลูกเมียน้อยจะได้รับมรดก ก็ต่อเมื่อพ่อเด็ก ได้ตายก่อนนะ สิทธิรับมรดกจึงเกิดขึ้นแก่ลูกเมียน้อย
แต่ถ้าจะเอาให้ถูกต้องตามกฎหมาย ก็ให้ตัวพ่อ เด็ก และแม่ ไปทำการจดทะเบียนรับรองบุตรที่อำเภอ เท่านี้ ลูกเมียน้อยจากบุตรนอกกฎหมายก็จะกลายเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของพ่อทันที