เมื่อเราซื้อสินค้า เราก็อยากได้ของที่สมบูรณ์ ดังนั้นเวลาผู้ขายส่งมอบสินค้า เราในฐานะผู้ซื้อก็ต้องตรวจสอบสินค้าก่อน ว่ามีความชำรุดบกพร่องหรือไม่อย่างไร โดยถ้ามีความชำรุดบกพร่อง ผู้ซื้อมีสิทธิที่จะไม่ชำระราคาจนกว่าผู้ขายจะหาประกันอันสมควรให้ หรือแก้ไขสินค้าให้ปกติสมบูรณ์ แล้วผู้ซื้อค่อยชำระราคา
แต่อย่างไรก็ตามในบางกรณีแม้ทรัพย์สินที่ซื้อขายนั้นจะชำรุดบกพร่องมาก่อน หรือในขณะที่ซื้อขายกันผู้ขายอาจจะต้องไม่รับผิด ในกรณี
1)    ถ้าผู้ซื้อได้รู้อยู่แล้วในเวลาซื้อขายว่ามีความชำรุดบกพร่องหรือควรจะได้รู้ถ้าเขาใช้ความระมัดระวังตามปกติ ตัวอย่างเช่นผู้ซื้อเห็นทุเรียนเน่าอยู่แล้วในเวลาซื้อขาย หรือผู้ขายเจาะไว้ให้ดูควรจะดูกลับไม่ดูกลับซื้อไป ผู้ขายก็ไม่ต้องรับผิด
2)    ถ้าความชำรุดบกพร่องนั้นได้เห็นอยู่แล้วในเวลาส่งมอบและผู้ซื้อรับไว้โดยมิได้ทักท้วงประการใด
3)    ถ้าผู้ซื้อทรัพย์สินนั้นจากการขายทอดตลาดเพราะในการขายทอดตลาดนั้นเป็นการขายที่เปิดเผยต่อสาธารณะผู้ซื้อน่าจะได้มีโอกาสตรวจสอบก่อนแล้ว
สรุปว่า เวลาเราซื้อสินค้า เราควรตรวจสอบความสมบูรณ์ของสินค้าว่า ตรงตามที่เราต้องการหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ก็ทักท้วงให้ผู้ขายดำเนินการแก้ไขหรือเปลี่ยนสินค้าให้เรา ก่อนชำระเงินทุกครั้ง เพราะว่าหากผู้ขายได้เงินค่าสินค้าไปแล้ว เค้าก็อาจไม่ค่อยมีแรงจูงใจมาแก้ไขหรือซ่อมแซมสินค้า เหมือนตอนก่อนที่เราจะชำระค่าสินค้า