อันว่าให้นั้นคือ สัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า ผู้ให้โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้รับและผู้รับยอมรับเอาทรัพย์สินนั้น ดังคำที่เคยได้ยินว่า ให้แล้วเอาคืนมะรืนนี้ตาย แล้วถ้าแม่ให้ทรัพย์สินลูกแม่จะเรียกร้องคืนได้หรือไม่ ซึ่งกฎหมายได้กำหนดเรื่องการถอนคืนการให้เพราะเหตุเนรคุณไว้ กล่าวคือ

(1) ถ้าผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดฐานอาญาอย่างร้ายแรง ตามประมวลกฎหมายลักษณะอาญา หรือ
(2) ถ้าผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง หรือ
(3) ถ้าผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้ ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้

ถ้าแม่ยกทรัพย์สินให้ลูก แล้วถ้าลูกไม่อุปการะเลี้ยงดูแม่  ผู้รับ(ลูก)ได้ชื่อว่าเนรคุณผู้ให้(แม่)แล้ว  และแม่ผู้ให้สามารถถอนคืนซึ่งการให้ได้ ทั้งนี้ การไม่อุปการะเลี้ยงดูดังกล่าวต้องเข้าข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้ทุกประการด้วย คือ (1) ผู้ให้ยากไร้ (2) ผู้ให้จึงมาขอความช่วยเหลืออันจำเป็นแก่การดำรงชีพของตนจากผู้รับ (3) แต่ผู้รับไม่ยอมให้ความช่วยเหลือ (4) ทั้งที่ในเวลานั้น ผู้รับสามารถจะให้ได้ แต่ถ้าไม่เข้าองค์ประกอบข้อใดแม้เพียงข้อเดียว ก็ไม่อาจนับว่าผู้รับเนรคุณผู้ให้

อายุความเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุประพฤติเนรคุณมี 2 กรณีคือ
(1) ภายในหกเดือนนับแต่ผู้ให้ได้รู้ถึงเหตุประพฤติเนรคุณนั้น
(2) ภายในสิบปีนับแต่เกิดเหตุประพฤติเนรคุณ