น้องปันปัน – เต็มฟ้า กฤษณายุธ
สาวนักกีฬายิมนาสติกทีมชาติไทย
และนักร้องหน้าใหม่แห่งค่าย
Frontage GMM Grammy
ผลงานซิงเกิ้ลใหม่ โคฟเวอร์
แดนซ์มันๆ เต้นกระจาย
ตอนนี้ก็กำลังทำซิงเกิ้ลใหม่อยู่ค่ะ ของค่าย
ฟร้อนเทจ ของจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ก็…มันเป็น
อัลบั้มใหม่ชื่อว่า ฟร้อนเทจฟรีฟอร์ม คือการนำ
10 ศิลปินและ 10 เกสท์ ซึ่งทุกเพลงจะร้องคู่กัน
หนูก็ร้องคู่พี่ฮั่น เดอะสตาร์ เป็นซิงเกิ้ลแรกของ
อัลบั้มเลยค่ะ เป็นการนำเพลงมาโคฟเวอร์ใหม่
ของพี่ทาทายัง เพลง “ซักกะนิด” ให้เป็นเวอร์ชั่น
ที่เต้นมากขึ้น เพราะหนูกับพี่ฮั่นก็คือชอบเต้นมา
ตั้งแต่เด็กแล้ว คุ้นเคยกับการเต้นมาตั้งแต่เด็ก
ต่างคนก็ต่างเต้นเยอะมากๆ เลย เวอร์ชั่นนี้เป็น
แนวเพลงแดนซ์ จังหวะอิเล็กทรอนิกส์แบบอีดีเอ็ม
จะตื้ดๆหน่อย ฟังแล้วรู้สึกอยากจะลุกขึ้นมาเต้น
การร่วมงานกับพี่ฮั่น เดอะสตาร์
พี่ฮั่นเป็นโปรเฟรชเชอร์นอลมากเลยค่ะ วันที่เรา
ทำโปรเจกต์เพลงนี้วันแรก คือพี่ฮั่นมาอัดเสียง
แร็ปของตัวเอง พี่ฮั่นเค้ามาปุ๊บเค้าพร้อมมาก
เค้าร้องได้เลย แร็ปได้เลยอ่ะ คือเค้าทำการบ้านมา
หนูรู้สึกชื่นชมพี่เค้ามาก จากที่แคยเจอพี่ฮั่นก่อน
หน้านี้ คือตั้งแต่พี่ฮั่นยังไม่ได้ประกวดเดอะสตาร์
หนูเคยเจอพี่เค้าที่คอนเสิร์ตพี่เบิร์ด ตอนนั้นหนู
ยังเล่นยิมนาสติกอยู่เป็นทีมชาติ เค้าชวนเราให้
ไปเหมือนเล่นยิมในคอนเสิร์ต เป็นเหมือนเอ็กซ์ตร้า
แล้วพี่ฮั่นก็เป็นแดนเซอร์อยู่ตอนนั้น เราก็แบบเอ่อ…
ผู้ชายคนนี้เค้าเต้นเก่งเนอะ แล้วเป็นครูสอนเต้นด้วย
แล้วหลังจากนั้นมามีคนชื่อฮั่นประกวดเดอะสตาร์
เราก็แบบว่าพี่ฮั่นแน่ ชัวร์เลย จากวันแรกที่หนูเจอ
พี่เค้าพัฒนาตัวเองเยอะมาก ตอนนี้ก็ทำงานเป็น
โปรเฟรชเชอร์นอลมากค่ะ ทำให้หนูพยายามผลัก
ดันตัวเองในการเต้นด้วย เพราะว่าก่อนที่จะถ่าย
เอ็มวีเนี่ย หนูก็ต้องเรียนคลาสเพิ่ม เรียนบีบอย
เพิ่ม พี่ฮั่นเห็นหนูตีลังกาได้ก็เลยไปเรียนตีลังกา
ไปเรียนยิมเพิ่มด้วย สุดยอดมาก
คุณแม่ไม่เก่งทุกอย่าง แต่คุณแม่
ให้คำปรึกษาได้ทุกเรื่อง
เรื่องการแสดงคุณแม่ไม่ค่อยได้เทรนด์อะไรค่ะ
เพราะว่าเหมือนคุณแม่บอกว่าคุณแม่เล่นละคร
ไม่เก่ง คุณแม่ไม่ค่อยมีประสบการณ์ด้านนี้
แต่ว่าเรื่องร้องเพลงคุณแม่เทรนด์ให้ได้ เรื่อง
ร้องเพลงคุณแม่ก็จะฟังเราเป็นคนดูมากกว่า
แล้วก็พยายามบอกว่าเราควรจะแก้ตรงไหน
ถ้าคุณแม่เป็นคนดูจะไม่ชอบตรงนี้เพราะอะไร
เราควรจะปรับตรงไหน แต่ว่าก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร
มาก คุณแม่จะเป็นห่วงเรื่องมารยาทในสังคม
มากกว่า จากเด็กธรรมดาคนหนึ่งที่เป็นลูกของ
พี่แหวาน แต่ตอนนี้กลับมาทำงานเองแล้ว คนก็
จับตามองเรามากขึ้น คุณแม่ก็เลยอยากให้คิดดี
เป็นคนดี เพราะว่าอุปสรรคในวงการมันก็จะมีเยอะ
ขึ้นตลอดเวลาที่เราใช้ชีวิตอยู่ในวงการนี้ เรื่องการ
เรียนการแบ่งเวลาคุณแม่ก็เป็นห่วงว่าเราจะเรียน
ไหวไหม เพราะขนาดคุณแม่เรียนนิเทศที่จุฬาฯ
คุณแม่ยังจะแย่เลย แล้วหนูเรียนเศรษฐศาสตร์
มันยิ่งหนักกว่า แต่คุณแม่บอกว่าถ้าสมมุติเรามี
ไรก็บอกคุณแม่ได้ตลอด คุณแม่ก็ทำหน้าที่
เหมือนเป็นผู้จัดการส่วนตัวเราไปด้วยเลย
ลูกไม้ไม่จำเป็นต้องใกล้ต้น
แค่หล่นให้สวยและเก่งก็พอ
ครอบครัวบอกเสมอว่า เรารักจะทำอะไร
ก็ทำอย่างนั้นเถอะ ไม่เคยกดดันตัวเอง
ทั้งการร้อง การเต้น การแสดง ก็พยายาม
คิดให้เป็นสิ่งเดียวกัน จะได้ไม่ต้องเหนื่อย
ในการแยกสมองอะไรมาก แบบ…บางทีเรา
พัฒนาอย่างนึง เราก็สามารถพัฒนาอีกอย่าง
ไปพร้อมๆกัน เช่นพัฒนาการเต้นมันก็ช่วย
ด้านการร้องด้วย ก็พยามยามจะทำควบคู่กันไป
แต่ว่าการเต้นหนูอาจจะคลุกคลีกับมันมามากกว่า
เพราะหนูเต้นบัลเลต์มาตั้งแต่ประมาณ 6 ขวบ
หนูอยากจะเต้นเอง ก็เหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป
ที่ดูการ์ตูน แล้วอยากใส่กระโปรงสีชมพูบ้าง
แต่ว่าพอเราเริ่มเรียนไปเรื่อยๆ โชคดีที่ขายาวแขนยาว
แล้วก็เกิดมาเท้าโค้งก็เลยเล่นง่ายกว่าคนอื่น
