คริสตินมากับแฟชั่นCampus Star เล่ม 53 ในธีมนักศึกษานักเดินทางท่องเที่ยว และเรื่องเล่าการเดินทางสุดประทับใจ กับสเปกหนุ่มประเทศไหนที่สามารถจะคว้าหัวใจสาวคนนี้ไปได้ ไปดูกัน

อัพเดทผลงานในวงการบันเทิง

สำหรับตอนนี้ที่ได้มีโอกาสทำงานในวงการบันเทิง จริงๆ ตอนแรกหนูไม่อยากเข้าวงการเพราะว่าอยากโฟกัสกับการเรียนก่อน แต่พอสอบติดที่เกษตรฯ ได้คณะที่หวังแล้ว ก็เลยอยากลองโอกาสที่เข้ามา มันก็โอเคนะ หนูก็ชอบทั้งงานแสดงแล้วก็ร้องเพลง ร้องเพลงนี่ชอบต้้งแต่เด็กอยู่แล้ว ส่วนการแสดงเพิ่งได้มาเริ่มเรียน ก็คิดว่าคงไม่ยากเกินความสามารถของเรา บทที่เหมาะกับหนูน่าจะเป็นบทวัยรุ่นใสๆ แก่นๆ ซนๆ ตรงกับบุคลิกตัวเองดี แต่ว่าบทที่อยากลองเล่นต่อไปในอนาคตเป็นบทดราม่าค่ะ ดราม่าร้องไห้มันเป็นบทที่เขาว่ายากกัน ซึ่งมันก็ท้าทายดี

การเรียนฟู้ดไซน์ที่ม.เกษตรศาสตร์

ตอนแรกที่เลือกคณะ หนูเลือกไว้ 8-10 คณะ (หัวเราะ) เพราะไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร รู้แต่เรียนสายวิทย์ ต้องเจอกับมันทุกวัน แล้วไม่ชอบเลย เข้ามหา’ลัยก็เลยอยากจะหนีมัน ก็เลือกคณะที่ไม่มีเรียนวิทย์หรือพวกแคลคูลัส คณะด้านภาษาทั้งนั้นอย่างดีไซเนอร์ อักษรศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ หนูลงเรียนหมดทุกอย่าง จนแม่บ่น แล้วสุดท้ายก็คิดว่าไม่ไหว มาเจอคนแนะนำด้านฟู้ดไซน์ เป็นเพื่อนของพ่อที่เขาเป็นที่ปรึกษาซีพีอยู่ เขาก็ถามว่าหนูอยากจบไปทำอะไร หนูก็บอกอยากทำธุรกิจส่วนตัว เขาก็บอกให้ไปทำกับเขา แล้วก็เลยแนะนำให้เรียนพวกสัตวศาสตร์กับฟู้ดไซน์ หนูก็ชอบอาหารด้วย ชอบกิน (ฮา) เลยเลือกฟู้ดไซน์อันดับหนึ่ง เลือกสัตวศาสตร์อันดับสอง แล้วก็ติดอันดับหนึ่ง เป็นคณะอุตสาหกรรมเกษตร สาขาเทคโนโลยีอาหาร ที่ม.เกษตรศาสตร์ ซึ่งสรุปว่าก็หนีทางสายวิทย์ไม่พ้น ตอนนี้เรียนมาเทอมหนึ่งแล้ว มันยากกว่าตอนมัธยมเยอะ ตอนแรกคิดว่าไม่มีอะไรจะหนักกว่าแอดมิชชั่นแล้ว สุดท้ายเข้ามหาลัย หนักกว่าเดิม เจอที่เราอยากจะหนีหมดเลย ก็ต้องใช้วิธีอ่านหนังสือบ่อยขึ้น โดยเฉพาะวิชา BIO เป็นอะไรที่ไม่ถนัดสุด เพราะเนื้อหาเยอะมากกก ออกทั้งเล่มเลย ก็ต้องแบ่งเวลาอ่านให้ทัน แล้วก็ทำเยอะๆ สุดท้ายก็ผ่านมันมาได้

ไลฟ์สไตล์กลุ่มแก๊งค์ชาวมอ

ตอนแรกคิดว่าเพื่อนที่มหา’ลัยจะไม่ดีเท่าเพื่อนมัธยม แต่พอเข้าไปเจอเพื่อนมหา’ลัยก็ดีเหมือนกัน แล้วก็เยอะกว่าเพื่อนมัธยมอีก แต่ว่าด้วยความที่หนูทำงานด้วย เลิกเรียนไม่ค่อยได้ไปไหนกับเพื่อนๆ เท่าไหร่ จะมีแต่ไปช่วงคั่นเวลาเรียน เด็กๆ ที่ฟู้ดไซน์ก็ไม่ใช่แนวเด็กเนิร์ดด้วยนะ กลุ่มที่หนูสนิทเป็นหญิงล้วน 8-9 คน เพราะคณะไม่ค่อยมีผู้ชาย (ยิ้ม) ว่างๆ จากเรียนก็ไปหาอะไรกินกัน กินอาหารญี่ปุ่นบ้าง ร้านสเต็กบ้าง ส่วนฉายาที่เพื่อนชอบเรียก เพื่อนชอบเรียกว่า “คริสตินเอ๋อ” (หัวเราะ) เพราะหลายทีแล้ว เคยเดินถือขวดไม่ปิดฝาขวดจนน้ำหก หรือไม่ก็เคยเสียบหูฟัง ฟังเพลง แต่ไม่เสียบตรงรูเข้าโทรศัพท์ เพลงมันก็ดังออกมา เพื่อนก็ต้องเตือนเอาอีกแล้ว (ฮา)

สาวนักเดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัว

ชอบการท่องเที่ยว ถ้ามีเวลามากกว่านี้ก็อยากเที่ยวให้มากขึ้น แต่ก็ได้เที่ยวบ้าง ส่วนใหญ่เป็นทริปกับครอบครัว ไม่เคยได้ไปกับเพื่อนๆ เลย ถ้าไปก็จะไปกับพ่อแม่แล้วก็น้องชายค่ะ ทริปที่ประทับใจสุดคงเป็นทริปที่ญี่ปุ่น ตอนนั้นไปกันเอง ไม่ได้ไปกับทัวร์ ลงเครื่องครั้งแรกไปถึงโอตารุ ก็แอบงงๆ เป็นไก่ตาแตกกัน ไม่รู้จะไปตรงไหน สุดท้ายใช้วิธีถามๆ ทางเขาเอา โชคดีเจอครูสอนภาษาที่ประเทศญี่ปุ่น เขาก็เลยบอกทางให้ไม่หลง มันเป็นทริปตื่นเต้นมาก ตอนนั้นมีหิมะตกด้วย เหมือนเมืองตุ๊กตาเลยค่ะ ทุกอย่างในเมืองก็สะอาดมาก บรรยากาศก็เงียบ ไม่มีเสียงแตร เสียงรถราเหมือนเมืองไทย คนก็ไม่ค่อยพูดกัน สงสัยจะหนาวด้วยแหละ เขาก็จะรีบๆ เดินเข้าอาคารกัน หิมะก็ตกเป็นระยะๆ พวกเราก็ตื่นเต้นกับละอองหิมะเล็กๆ มาก แล้วก็ได้นั่งรถไปเมืองต่างๆ ได้ไปกินเมนูแซลมอน แบบเป็นแซลมอนที่ละมุนกว่าร้านอาหารญี่ปุ่นในไทยเยอะเลย อร่อยมาก เสียอย่างเดียว แพงไปหน่อย สุดท้ายประทับใจตรงได้ไปเล่นสกีรีสอร์ทที่ฮอกไกโดด้วย พีคมาก

เตรียมตัวก่อนการเดินทาง

หลักๆ ก็มีเตรียมแลกเงิน จัดกระเป๋า ตอนแรกที่บ้านไปซื้อเสื้อกันใหม่หมด สุดท้ายมาคิดได้ว่าเดี๋ยวเราก็ต้องมีของที่ซื้อจากญี่ปุ่นอีก จะแบกกลับไม่ไหวเอา เลยใส่กระเป๋าเฉพาะที่จำเป็น แต่ที่ต้องพกขาดไม่ได้ในการเดินทางของหนูจะเป็นกล้องถ่ายรูป อยากเก็บทุกภาพทุกอณูเลย แล้วอย่างแพลนการเดินทาง ก็จะต้องเข้าไปดูในเน็ต ไปศึกษาเส้นทางก่อนไปจริงๆ แล้วพ่ออยากไปโอซากา ไปเจอน้ำ สุดท้ายตามใจลูก ไปเจอหิมะแทน ส่วนเวลาขึ้นเครื่องบิน หนูไม่ค่อยกลัว ตื่นเต้นแค่ตอนเครื่องจะขึ้น นั่งสักพักก็หลับได้แล้ว

ถ้ามีโอกาสได้เดินทางไปต่างประเทศคนเดียว คิดว่าจะไปที่ไหนดี

หนูไม่เคยไปคนเดียว อาจจะยังโตไม่พอ อายุยังน้อยอยู่ ตอนนี้ยังไม่กล้าไปไหนไกลๆ คนเดียว คิดว่าไม่รอดแน่ แต่คือมีประเทศเดียวที่ถ้าไปคนเดียวน่าจะไปได้คือญี่ปุ่น เพราะไปมาแล้ว คนที่โน่นดีไม่ขี้โกง น่าจะได้อยู่ แต่ถ้าในอนาคตโตกว่านี้ อยากเดินทางไปขั้วโลกเหนือเลยค่ะ ดูๆ ไปก็คงหนาวทรมาน แต่ว่าก็อยากไปเจอหมีขาวน่ารักๆ อะ (ยิ้ม) แต่สมมุติถ้าได้ไปกับแฟนอีกคน หนูอยากจะไปปารีส ประเทศฝรั่งเศสค่ะ ไปซื้อน้ำหอม แล้วเมืองมันก็ขึ้นชื่อเรื่องความโรแมนติกด้วย น่าจะมีสถานที่ในความทรงจำหลายที่อยู่

เรื่องที่อยากทำสักครั้งในชีวิต ถ้ามีโอกาสได้บินไปรอบโลก

สำหรับหนู คนที่เขาได้เดินทางท่องเที่ยวรอบโลก มันทำให้เขาได้เจอในสิ่งที่คนอื่นไม่เคยเจอ มันเป็นประสบการณ์ที่แกร่งมาก ดีกว่าคนที่วันๆ อยู่กับที่ไม่ทำอะไรเลย มันเปิดหูเปิดตาเรามาก ถ้าหนูได้มีโอกาสเที่ยวรอบโลกบ้าง สิ่งที่อยากทำสักครั้งคงเป็นล่องเรือข้ามแม่น้ำในประเทศแอฟริกา มันคงตื่นเต้นน่ากลัวดี เพราะอาจจะมีอนาคอนด้าหรือสัตว์ประหลาดน่ากลัวๆ อยู่ก็ได้ หนูชอบการล่องเรือสุดแล้ว

อาชีพแอร์โฮสเตสในฝันที่ใครหลายคนอยากเป็น

ตอนเด็กๆ ฝันอยากเป็นแอร์โฮสเตสนะคะ จำได้ในห้องเรียนเขาจะให้ออกไปพูดหน้าชั้นว่าอยากเป็นอะไร หนูก็จะชอบบอกว่าอยากเป็นแอร์ฯ เพราะได้แต่งตัวสวยๆ วันๆ อยู่แต่บนเครื่องบิน แค่เก่งภาษาอังกฤษ ไม่ทำอะไรมาก แต่ไปๆ มาๆ มาเจอพี่ที่เขาเคยทำเล่าให้ฟังว่า เขาทำงานไม่เป็นเวลา แล้วหนูไม่ชอบทำงานกลางคืน ถ้ายืนนานๆ ก็ชอบปวดขา ก็เลยเลิกล้มความคิดนี้ไป (หัวเราะ) สำหรับอาชีพหลังจากจบจริงๆ อยากทำธุรกิจส่วนตัว เปิดเป็นโรงงานเบเกอรี่เลย เพราะมีคนแนะนำว่าเบเกอรี่ลงทุนน้อยแต่ได้กำไรเร็ว

หนุ่มๆ ประเทศไหนที่จะได้ใจสาวสวยคนนี้

หนูไม่มีสเปกค่ะ แค่คุยแล้วใช่ก็คือใช่ แต่ตอนนี้ยังไม่เจอ แต่ถ้าถามถึงหนุ่มๆ ประเทศต่างๆ ที่ชอบน่าจะเป็นหนุ่มอเมริกาหรืออังกฤษ เพราะบุคลิกภายนอกเขาจะมีโครงหน้าเข้มๆ ตัวสูงๆ พูดน้อย ก็ดูดีในแบบเขา แต่ถ้าถามว่าถ้ามีโอกาสปิ๊งหนุ่มในระหว่างเดินทางจะเป็นยังไง หนูว่าโอกาสเป็นไปได้มันก็ 50-50 อุปสรรคสำคัญคงเป็นที่ระยะทางนี่แหละ แต่ถ้าเราเป็นเนื้อคู่กัน สักวันก็คงหาทางมาเจอกันจนได้แหละเนอะ (ยิ้ม)

FIRST OFCRISTIN

ชื่อ :คริสติน-ปริญากร ปรุงจิตต์

การศึกษา : ปี 1 คณะอุตสาหกรรมเกษตร สาขาเทคโนโลยีอาหาร ม.เกษตรศาสตร์

วันเกิด : 16 สิงหาคม 2541

ส่วนสูง :163 ซม.

น้ำหนัก :42 กก.

คติประจำใจเวลาเรียน :ความขยันอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

แหล่งช้อปใกล้มอ:เซ็นทรัลลาดพร้าว

วิชาเรียนน่าเบื่อ : วิชาศาสตร์แห่งแผ่นดิน

สิ่งที่อยากให้ปรับปรุงในมอ : ที่จอดรถ

เป้าหมายในอนาคต :เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับคนรุ่นใหม่/เปิดโรงงานผลิตเบเกอรี่

ผลงาน :ถ่ายแบบนิตยสาร

Instagram :cristinn

MODEL :PARIYAKORN PRUNGIJIT

PHOTOGRAPHER : CHAIMONGKOL PAWASUTTIKARN

STYLIST : APIWAN TIRARANGKUL

MAKE UP & HAIR :  ACHIRAWEE ANURAKTARANON

PLACE :

SAND-NIM

KITSAKRON MEETHONGSEAN

APICHAYA UDOMPHONGSUK

หนุ่มสาวที่รักอิสระ ชอบพบปะผู้คน รักงานบริการ อยากบินไปยังหาความท้าทายยังประเทศต่างๆ ทั่วโลก มาฟังคำแนะนำจากแซน-กฤษกร มีทองแสน และนิ่ม-อภิชญา อุดมพงศ์สุข นิสิตคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กับการเรียนรู้ประสบการณ์ในงานการทำทัวร์ การโรงแรม หรือการทำงานในสายการบิน ระดับมืออาชีพฃ

จุดเริ่มต้นมาเรียนการท่องเที่ยวและการโรงแรม

แซน : ตอนนี้อยู่ปี 2 สาขาวิชาการจัดการโรงแรมครับเป็นคนชอบทางด้านการโรงแรมการบริการชอบเจอผู้คนเยอะๆแล้วก็คิดว่าประเทศไทยก็เป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเยอะการท่องเที่ยวและการโรงแรมของไทยก็ไม่แพ้ชาติไหนก็เลยอยากจะเข้ามาศึกษาทางด้านนี้โดยตรงแล้วที่นี่ก็มีรุ่นพี่จบไปทำงานอยู่สายการบินดังๆหลายประเทศก็อยากเป็นอย่างพี่ๆเขาบ้างโดยส่วนตัวตอนนี้อยากเป็นสจั๊วตสนใจสายการบินบางกอกแอร์เวย์เพราะมีรุ่นพี่ทำงานอยู่เยอะ

นิ่ม : ตอนนี้เรียนปี 1 สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวค่ะหนูอยากจะเป็นแอร์โฮสเตสสนใจสายการบินเอมิเรตส์ก็เลยคิดว่าที่นี่น่าจะสอนทั้งเรื่องบุคลิกภาพการบริการทำให้เราเข้าสังคมได้ง่ายขึ้นเลยตัดสินใจเลือกเข้าคณะนี้

แรกเข้ามาสัมผัสความเป็นเด็กท่องเที่ยว

แซน : ที่นี่ถึงแม้ว่าอาจารย์กับนักศึกษาจะเยอะแต่ว่าอาจารย์กับนักศึกษาก็ผูกพันกันเพราะเวลามีการทำกิจกรรมต่างๆอาจารย์ก็จะเข้ามาช่วยดูแลตลอดเรื่องการเรียนมีปัญหาอะไรก็ปรึกษาอาจารย์ได้พอได้มาเรียนจริงๆก็รู้สึกว่าสนุกอย่างผมเอกการโรงแรมก็ได้มีโอกาสไปดูงานที่โรงแรมพูลแมนที่ขอนแก่นไปศึกษาแต่ละฝ่ายว่าคืออะไรได้มีโอกาสเจอพนักงานในโรงแรมแล้วก็ลูกค้าที่เป็นชาวต่างชาติคือได้เจอสถานที่จริงเจอลูกค้าจริงแล้วก็ได้ใช้เวลาเรียนรู้ไปพร้อมกับเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน

นิ่ม :สำหรับหนูเอกการท่องเที่ยวได้มาเรียนแล้วชอบทุกวิชาเลยค่ะการเรียนการสอนที่นี่ดีมากอาจารย์แนะนำทุกอย่างได้ออกไปเที่ยวด้วยเป็นการศึกษานอกสถานที่เพื่อเก็บเส้นทางบังคับไว้ใช้สอบในการขอรับบัตรมัคคุเทศก์โดยไปดูสถานที่แต่ละที่ว่าควรจะทำเป็นการท่องเที่ยวมั้ย ชุมชนที่นี่มีความสามัคคีกันมากแค่ไหนที่จะทำสถานที่นั้นเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ก็เป็นอะไรใหม่ๆได้เรียนรู้เยอะเลย

เทคนิคการเรียนที่อยากแนะนำ

แซน : ผมเน้นแนวข้อสอบครับคือตั้งใจเรียนทุกคาบเพราะอาจารย์จะบอกแนวข้อสอบให้เราทุกคาบแล้วก็กลับมาอ่านทบทวนอีกที

นิ่ม :เหมือนกับแซนเลยค่ะอีกอย่างที่สำคัญคือเราควรจดเลกเชอร์สาระสำคัญแล้วก็ไฮไลท์ตามที่อาจารย์สอนเราจะได้มาอ่านตามที่อาจารย์แนะนำ

นิยามความเป็นหนุ่มสาวนักบริการ

แซน-นิ่ม: เด็กคณะเราจะเน้นแต่งตัวเรียบร้อยมันถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของคณะนี้เลยเรื่องบุคลิกภาพสำคัญมากอาจารย์จะเน้นเรื่องบุคลิกภาพตลอดเพราะถ้าบุคลิกไม่ดีคนภายนอกจะมองภาพลักษณ์ของคณะไม่ดีได้ความเป็นเด็กการท่องเที่ยวและการโรงแรมก็เลยต้องมีบุคลิกภาพที่ดีน้ำเสียงวาจาแล้วก็ต้องรักในการบริการยิ้มแย้มแจ่มใสเวลาเจอผู้คนทำให้คนเข้าหาได้ง่ายขึ้น

ฝากถึงน้องๆ รุ่นต่อๆ ไป

แซน-นิ่ม: น้องๆที่อยากเข้ามาเรียนด้านนี้อยากให้น้องๆเตรียมเรื่องบุคลิกภาพเป็นสำคัญแล้วอีกอย่างคือเน้นเรื่องของภาษาด้วยเพราะการเรียนด้านนี้คือต้องออกสู่ความเป็นสากลออกไปเจอผู้คนมากมายภาษาเลยจำเป็นมากก็อยากให้อ่านหนังสือกันมาเยอะๆแล้วสอบเข้ามาให้ได้พี่ๆรอน้องๆอยู่