“กิ๊ฟ” ศิลปะศาสตร์ ม.อัสสัมชัญ
กิ๊ฟ-วณิศญาณ์ โปรยรุ่งโรจน์ ปี 2
คณะศิลปะศาสตร์ ม.อัสสัมชัญ
กับเรื่องเปิ่นๆ สมัยมัธยม ที่ต้องลง
ไปแข่งวิ่งแบบไม่รู้กฎ กติกาทำ
เอาอายไม่กล้าวิ่งแข่งไปอีกนาน
“เป็นคนไม่ชอบเล่นกีฬาค่ะ
แล้วก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้
เล่นเท่าไหร่ จะมีก็แค่ตอนมัธยม
ที่เล่นกีฬาสีค่ะ แบบว่าเขาจับให้เรา
ไปแข่งวิ่ง จริงๆ ก่อนหน้านี้ทุกปีจะ
ได้เป็นลีดฯ แต่พอปีนั้นไม่ได้เป็นก็
เลยมีคนมาดึงตัวให้ไปแข่งวิ่ง
เราก็ไม่เคยแข่งมาก่อนเลยนะ
เป็นการวิ่งแข่งครั้งแรกซึ่งไม่ได้
รู้กติกาอะไรเลย ก็ไม่รู้เรื่องเสียง
นกหวีด สัญญาณปล่อยตัว มันก็จะ
มีท่า 1 ก้มหน้า 2 กระดกก้น
เราก็เหมือนไม่ได้ยินเสียงนกหวีดเลย
เราก็กระดกก้นอยุ่ตรงนั้นคนเดียวนานมาก
จนเพื่อนต้องเดินมาบอกให้เอาลงก่อน
คนที่ยืนดูเขาก็ขำ เราเองก็อายมากอ่ะ
ถือเป็นการแข่งวิ่งครั้งเดียว และ
ครั้งสุดท้ายในชีวิตเลยค่ะ ไม่กล้าไปแข่งอีกแล้ว”
“อีฟ” นิเทศฯ ม.รังสิต
ใครที่คิดจะไปเล่นกีฬากับ สาวอีฟ
ชญานิศฐ์ บุญโสพิศ ปี 1 คณะนิเทศศาสตร์
ม.รังสิต ก็ต้องระวังตัวกันหน่อยนะจ๊ะ
อาจจะเจอลูกตบพิฆาตได้!!
“เป็นความซุ่มซ่ามของอีฟเองค่ะ
ตอนนั้นก็ไปเล่นแบตมินตันกับเพื่อน
แล้วด้วยความที่เราเล่นเพลินๆ เราก็ไม่ได้
สนใจอะไร เล่นไปเรื่อยๆ กำลังเพลินเลยค่ะ
จนถึงลูกตบลูกหนึ่งที่เราเป็นคนตบ อยู่ดีๆ
ไม้แบตมันก็หลุดลอยออกไปจากมือ
เฉยเลยค่ะ เราก็ไม่ได้รู้สึกก่อนว่ามัน
จะหลุดหรือพังอะไร แต่มันก็หลุดออกไป
ลอยไปต่อหน้าเราเลยค่ะ ดีที่ไม่โดนหัวใคร
ก็มีเพื่อนแซวๆ แบบ เฮ้ย ลูกตบแรงมากเลยนะ
อะไรแบบนี้ค่ะ แอบเสียดายไม้
เหมือนกันนะตอนนั้น แต่ก็ไม่เป็นไร
ยังดีที่มันไม่ได้ไปโดนใครบาดเจ็บ”
