ต้องอ่าน! แผ่นดินไหวเนปาล คิดก่อนบริจาค ช่วยเป็นเงินดีกว่าสิ่งของ
ชาวสังคมออนไลน์ได้แชร์บทความจากเฟซบุ๊คของคุณจิระนันท์ พิตรปรีชา นักคิดนักเขียนชื่อดัง ซึ่งได้โพสต์ข้อความบทเรียนเกี่ยวกับอาสาและการบริจาคสิ่งของในยามประสบภัย โดยระบุว่าแนวทางการช่วยเหลือน้ำท่วมกทม.กับเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เนปาล แตกต่างกันมาก จึงอยากให้คนที่มาบริจาคคำนึงถึงสภาพความขาดแคลนและวิธีการขนส่งจริงๆด้วย โดยเผยว่า จากประสบการณ์ที่ทำงานในช่วงน้ำท่วม พบว่า
1)ของบริจาคล้นเกินและไปไม่ถึงพื้นที่ รถ/เรือเข้าไปไม่ได้ ตัวอย่าง ถนนสะพานข้ามแม่น้ำตาปีที่สุราษฎร์ขาด ขบวนรถส่งของลงใต้ก็ติดแหง็กไปหลายวัน ยังไงก็ไม่ทันการ พวกเราจึงโอนเงินบริจาคที่รวบรวมมาให้ทีมกู้ภัยในพื้นที่ไปซื้อน้ำดื่มที่หาดใหญ่ไปช่วยคนนบพิตำ(นครศรีฯ)เป็นอันดับแรก ของถึงผู้ประสบภัยทันเวลา ไม่ต้องยุ่งกับการขนส่งจากกรุงเทพฯด้วย.. แล้วนี่ ไกลถึงเนปาล ใครจะขนส่งให้ล่ะ ต่อให้หอบขึ้นเครื่องไปเองก็ได้แค่คนละ 20-30 โล เลิกคิดเรื่องนี้ได้เลย
2)บะหมี่สำเร็จรูปเยอะมาก จนผู้ประสบภัยงงว่าส่งมาทำไม ไฟจะต้มน้ำก็ไม่มี ฝืดคอกินไม่ลงด้วย ข้าวกล่องของสด บูดเสียเป็นกองพะเนิน เพราะแพ็คไม่เป็น ขนไปแจกไม่ทัน และยังสร้างภาระให้อาสาสมัครที่มาช่วยลำเลียงมากๆ (ต้องดม เสียเวลาคัดทิ้ง) คนทำงานอยากได้เชือก เรือ เครื่องมือแพทย์พื้นฐาน หรืออุปกรณ์อื่นๆ ก็ไม่ค่อยมีใครบริจาคมา มีแต่ที่ไปกองอยู่ตามหน่วยงานรัฐซึ่งทีมอาสาคนนอกจะเข้าไปขอมาใช้งานก็ยุ่งยากลำบากเหลือทน
3)คนบริจาคถือโอกาสโละเสื้อผ้าเก่าเยอะเกินจนเป็นภาระหน่วยงานที่รับบริจาค (ที่ดอนเมืองตอนน้ำท่วมกรุง ยังมีภาพภูเขาเสื้อผ้าสูงเกือบชนเพดานที่ทำการท่าอากาศยาน แล้วในที่สุดของทั้งหมดที่คัดแยกขนส่งไม่ทันก็ต้องจมหายไปกับน้ำ) สำหรับกรณีนี้ ขอบอกว่าเนปาลมีเสื้อผ้าสิ่งทอขายตามตลาดเหลือล้น ราคาถูกกว่าบ้านเราด้วย ย่านทาเมลทั้งสายถนนขายแต่เสื้อผ้าoutdoor มีพนักงานการบินไทยแจ้งมาว่า เขาขอเต๊นท์กับผ้าห่มก่อนค่ะ)
4)การเดินทางไปช่วยด้วยตนเอง ถ้าทำอะไรไม่ค่อยเป็นก็จะกลายเป็นภาระคนอื่นเปล่าๆ และอาจเจ็บป่วยซะเองด้วย โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ขาดน้ำดื่ม ไฟฟ้าสำหรับหุงต้ม และห้องสุขา เนปาลยามนี้คงต้องการแพทย์และทีมกู้ภัยมือโปรที่มีอุปกรณ์ติดไปด้วยมากที่สุด
5)การบริจาคเงินทางหน่วยงานต่างๆ เราต้องตรวจสอบว่าจะเอาเงินไปช่วยแค่ไหนอย่างไร ขอเสนอให้เลือกองค์กรที่ส่งจนท.เข้าไปปฏิบัติงานจริงและทันการณ์ มิฉะนั้น เงินของท่านจะกลายเป็นถนนห่วยๆ ห้องสุขาแบบราดไม่ลงในอีกสามเดือนข้างหน้า (ผลจากการเปิดประมูลงานให้พวกรับเหมาก่อสร้างไปทำแทน) แล้วชาวบ้านก็ไม่ได้ใช้ แถมยังติดป้ายบริจาคคิดเป็นมูลค่าแพงกว่าให้เงินเขาไปสร้างกันเองตั้งสองสามเท่าให้เจ็บใจกันอีก
ดังนั้น ดีที่สุดคือให้เป็นเงิน กับองค์กรที่เชื่อถือได้เท่านั้น ให้โดยตรงเลยไม่ต้องผ่านใคร จะบริจาคแค่ครั้งนี้ หรือบริจาคช่วยระยะยาวด้วยก็มีลองใช้ charitynavigator.org เช็คดูก็ได้ว่าองค์กรไหนน่าเชื่อถือบ้างพวกเลขบัญชีอ้างว่าของกาชาดบ้างอะไรบ้างที่ส่งกันทาง LINE ให้ตรวจเช็คดีๆกับ website หรือ fb องค์กร หรือโทรไปถามให้แน่ใจ
ที่มา เฟซบุ๊ค Chiranan Pitpreecha
