วีระ สมความคิดโพสต์เฟซบุ๊ก ถึง พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา วีรบุรษแห่งเทือกเขาบูโด พร้อมโยงเรื่องซื้อขายเก้าอี้ตำรวจ
วันนี้ (12มี.ค.) นายวีระ สมความคิด ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว ถึง พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา วีรบุรษแห่งเทือกเขาบูโด เนื่องจากวันนี้เป็นวันครบรอบ 6 ปี การจากไปของของพ.ต.อ.สมเพียร หรือที่คนรู้จักกันในนาม จ่าเพียร

ข้อความที่นายวีระโพสต์มีดังนี้
นักเรียนที่…ถูกเฆี่ยน !!! เป็นประจำครูสมชายตั้งกติกาว่าถ้าใครมาสายจะถูกครูเฆี่ยน ปรากฏว่าสมเพียรมาสายทุกวัน แม้จะถูกครูเฆี่ยนทุกวัน ๆ ละสามที แต่สมเพียรก็ยังมาสายไม่หยุด ราวกับไม่รู้จักเข็ดหลาบ เขาทนถูกครูตีทุกวันจนเรียนจบ 30 ปีต่อมา โรงเรียนต้องการทำป้ายโรงเรียนใหม่ให้สมศักดิ์ศรี ผู้อำนวยการจึงขอให้ครูสมชาย โทรไปหาลูกศิษย์คนนี้ ซึ่งตอนนั้นเป็นตำรวจคุ้มครองเหมืองหินอ่อน ครูสมชายรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพราะมั่นใจว่าลูกศิษย์คนนี้ไม่มีวันลืมรอยไม้เรียวของครู
แต่เมื่อออกปากขอความช่วยเหลือ เขากลับตอบทันทีว่า “ได้เลยครับ ไม่มีอะไรขัดข้อง” ครูสมชายถึงกับอึ้งไปเลย จากนั้นก็บอกความในใจว่า “ครูขอโทษนะที่สมัยเรียน ครูตีเธอทุกวันเลย” แต่เขาไม่โกรธครูเลยแล้วเขาก็เล่าความจริงให้ฟังว่า ตอนนั้นเขาเป็นเด็กวัด ต้องตามหลวงพ่อไปบิณฑบาต หลวงพ่อท่านชรามากจึงเดินช้า กว่าเขาจะกลับถึงวัดและได้กินข้าวก้นบาตรก็ได้เวลาเรียนแล้ว แต่เขายังต้องเก็บข้าวไว้กินตอนเย็น ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็ไม่มีอะไรจะกิน เลยต้องมาสายทุกวันครูสมชายเพิ่งถึงบางอ้อตอนนั่นเอง
แล้วเขาก็พูดต่อว่า “ครูครับ ไม่ต้องเสียใจ ถ้าครูไม่เฆี่ยนผม ป่านนี้ผมเป็นโจรไปแล้ว ไม่ได้ใส่เครื่องแบบตำรวจอย่างนี้”เวลาผ่านไปนานถึง ๓๐ ปี ครูสมชายถึงเพิ่งรู้ว่าลูกศิษย์คนนี้ไม่ได้เกกมะเหรกเกเร หากเพียงแต่ครูถามเขาสักคำว่าทำไมเขามาสายเป็นประจำ ก็คงจะไม่ลงโทษเขามากมายขนาดนั้นทางด้านสมเพียร แม้ชีวิตจะดูเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ลำบากยากแค้นแล้วยังไม่วายถูกครูเฆี่ยนทุกวันราวกับเป็นเด็กเหลือขอ แต่เขาก็ไม่ได้ก่นด่าชะตากรรม แต่ยังขอบคุณครู ที่ตีเขาจนได้ดี
น่าเสียดายที่คนที่เห็นความดีของเขานั้นมิใช่ผู้บังคับบัญชาชั้นสูง มิเช่นนั้นเขาคงมีชีวิตที่สุขสงบในบั้นปลายสมเพียร แซ่เจ่ง คนนี้ ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็น สมเพียร เอกสมญา คนเดียวกับ “จ่าเพียร” ของชาวบ้านที่บันนังสตา ซึ่งได้รับเลื่อนยศจาก พ.ต.อ. เป็น พล.ต.อ.หลังจากที่ชีวิตเขาหาไม่แล้ว
**ท่านยังคงเป็นวีรบุรุษในดวงใจ**
ตำรวจดีเช่น พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา มีน้อยมากในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตำรวจดีที่เสียสละทุ่มเท เป็นตำรวจของประชาชน(ไม่เป็นตำรวจของนายหรือของนักการเมือง) กลับไม่ได้รับการเอาใจใส่ดูแล ตำรวจเช่นพ.ต.อ.สมเพียร ไม่มีเงินไปซื้อเก้าอี้ ไม่มีอะไรเอาไปให้นาย แค่ขอย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัวก่อนเกษียณอายุ นายยังทำให้ไม่ได้ เนื่องจากเก้าอี้ผู้กำกับต้องใช้เงินซื้อ ความรู้ ความสามารถ ความดีที่ทำมา สู้อำนาจเงิน และเส้นสายไม่ได้ ในที่สุดพ.ต.อ.สมเพียรก็พลาดถูกโจรฆ่าตาย
สำนักงานตำรวจแห่งชาติดูแลตำรวจดีๆไม่ได้ ปล่อยให้ตำรวจดีท้อแท้หมดกำลังใจ เมื่อเร็ว ๆ นี้พ.ต.อ.จันทร์ ก็เพิ่งผูกคอตาย ตำรวจบางคอถูกกดดันมาก ๆ ก็คว้าปืนยิงตัวตาย ที่ผ่านมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติจึงเต็มไปด้วยตำรวจเลว ที่ได้ตำแหน่งมาจากการซื้อขายเก้าอี้ ตำรวจที่ทำได้ทุกอย่างที่นายหรือนักการเมืองสั่งจะได้ตำแหน่งตามที่ต้องการ ตำรวจที่เป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ที่แท้จริงยังมีบ้างไหม?
ปัญหาของตำรวจไม่เคยได้รับการแก้ไข คสช.รัฐประหารแย่งยึดอำนาจไปจากประชาชน เกือบ 2 ปีก็ยังไม่กล้าปฏิรูปตำรวจ พล.ร.อ.พระจุนน์ ตามประทีป เผยแพร่ไลน์เกี่ยวกับการซื้อขายเก้าอี้ตำรวจ ก็ถูกพล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ สั่งผบ.ตร.พล.ต.อ.จักรทิพย์ ให้เล่นงาน มันเลวจนสุดบรรยาย แทนที่มันจะสั่งให้ไปตรวจสอบว่ามีการซื้อขายเก้าอี้ตามที่เป็นข่าวจริงหรือไม่ มันกลับสั่งให้ไปดำเนินคดีกับคนที่เผยแพร่ข่าว ทำเหมือนกินปูนร้อนท้อง
MThai News
ขอบคุณเรื่องราวจาก เฟซบุ๊ก Veera Somkwamkid