ลูกสาวกำนันพิจิตรหมู่บ้านไกลปืนเที่ยงการศึกษามีน้อย เดินตามรอยพ่อ เศรษฐกิจพอเพียงยึดอาชีพเลี้ยงควาย ทำเงินหลักล้าน

น.ส.รุ่งอรุณ ปั้นโหมด อายุ 30 ปี อยู่บ้านเลขที่ 126 หมู่ที่ 5 ต.คลองทราย อ.สากเหล็ก จ.พิจิตร ซึ่งเป็นสารวัตรกำนันหญิงตำบลคลองทราย และเป็นลูกสาวของ นายสายันห์ ปั้นโหมด “กำนันแจ๊ว” อายุ 55 ปี กำนันตำบลคลองทราย อ.สากเหล็ก จ.พิจิตร ซึ่งเป็นพื้นที่ไกลปืนเที่ยงห่างไกลความเจริญ โดยน.ส.รุ่งอรุณ ลูกสาวกำนัน ปัจจุบันหันมายึดอาชีพเลี้ยงควายและพัฒนาปรับปรุงพันธุ์ควายไทย ซึ่งสามารถสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ มีพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ควายราคาตัวละเป็นล้าน

ทางด้าน น.ส.รุ่งอรุณ เล่าว่า ตั้งแต่เป็นเด็กจำความได้พ่อก็ใช้ให้เลี้ยงควาย จบการศึกษาแค่มัธยมปลาย พ่อแบ่งควายให้เป็นมรดกและทรัพย์สิน ตนเองจึงพยายามค้นหาความรู้จากอินเทอร์เน็ตและสื่อสิ่งพิมพ์ รวมถึงเข้าอบรมเรียนรู้จากหน่วยงานของปศุสัตว์จนสามารถผสมเทียมต่อยอดองค์ความรู้จากพ่อที่เป็นกำนันพัฒนาสู่การเลี้ยงควายแบบโรงเรือนทุกวันนี้มีควาย 50 ตัว และมีควายพ่อพันธุ์-แม่พันธุ์ ที่มีลักษณะเด่นผ่านการประกวดควายพ่อพันธุ์ตัวละ 1 ล้านบาท ควายแม่พันธุ์มีราคาตัวละ 5 แสนบาท ยืนยันว่าในยุคปัจจุบันอาชีพเลี้ยงควายไม่ใช่อาชีพต้อยต่ำทำเงินได้เป็นหลักล้านไม่อายใคร เพราะเดินตามรอยเท้าพ่อตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงนั่นเอง สนใจอยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ติดต่อ โทร 086-9332258 หรือ 080-4530193

ที่มา… INN

พายุพัดถล่มพังกำแพงของบ้านเจ้าภาพที่จัดงานแต่งงานแห่งหนึ่งในอำเภอภารัตปูร์ ประเทศอินเดีย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 22 ราย

บีบีซีรายงานอ้างตำรวจอินเดียว่ามีคนเสียชีวิต 22 ศพและบาดเจ็บ 26 คน ในจำนวนนี้สาหัส 15 คน หลังกำแพงเรือนของบ้านเจ้าภาพที่จัดงานแต่งงานแห่งหนึ่งในอำเภอภารัตปูร์ รัฐราชสถาน ทางภาคเหนือของประเทศ ยาว 90 ฟุต(27 เมตร)สูง 12-13 ฟุต ถล่มลงมาเป็นเหตุให้โรงเรือนสังกะสีชั่วคราวที่สร้างติดกำแพงเพื่อเป็นสถานที่เลี้ยงอาหารผู้ร่วมพิธีแต่งงานล้มระเนระนาด เหตุเกิดเมื่อวานนี้ช่วงเกิดเหตุมีพายุรุนแรง

สำหรับผู้บาดเจ็บถูกนำตัวไปส่งยังโรงพยาบาลในละแวกใกล้เคียง สื่อท้องถิ่นเพิ่มเติมว่าขณะเกิดเหตุเป็นช่วงที่มีฝนตกหนักมาก ทำให้แขกที่ไปร่วมงานแต่งงานเข้าไปหลบฝนอยู่ใต้โรงเรือนชั่วคราวนั้นเป็นจำนวนมาก โดยเจ้าภาพได้จัดตั้งซุ้มคล้ายร้านอาหารเล็กๆหลายแห่งติดกับเรือนชั่วคราวเพื่อใช้เลี้ยงแขกที่มาร่วมงานแต่งงาน สำหรับอำเภอภารัตปูร์อยู่ห่างจากกรุงเดลีไปทางทิศใต้ราว 200 กม.

ขอบคุณ จส.100/BBC

ชื่นชมช่าง ‘น้องมาย’ สาวน้อยวัย 15ปี เป็นช่างซ่อมจยย. ฝีมือไม่แพ้ผู้ชายหาเงินช่วยเหลือครอบครัว

วันนี้ 11 พ.ค. 60 ผู้สื่อข่าว จ.ปทุมธานี รับแจ้งว่าที่ร้านซ่อมรถจยย.ชื่อร้านมิตร ออโต้หมู่ที่4 ต.บึงยี่โถ อ.ธัญบุรี จ.ปทุมธานี มีเด็กหญิงอายุเพียง15ปี หน้าตาสวยทำหน้าที่ช่างซ่อมรถจักรยานยนต์ที่มาให้บริการที่ร้าน มีความชำนาญคล่องแคล่วไม่แพ้ผู้ชายที่มีหน้าตาสวยงามชำนาญเกินเด็ก หลังรับแจ้งจึงลงพื้นที่ตรวจสอบ

ที่บริเวณร้านมิคออโต้เป็นร้านซ่อมจยย.เล็กๆเพียง1คูหาหน้าร้านพบลูกค้าอยู่ระหว่างเข็นจยย.มาปะยางพอดี โดยมีช่างซึ่งเป็นเด็กหญิงสาวตามที่ทราบข่าวออกมารับรถลูกค้าจริงๆ จากสอบถามชื่อ ด.ญ.ศิริพร ดิษฐระหาญ หรือน้องมาย อายุ15ปี ซึ่งเป็นหลานสาวของเจ้าของร้านเข็นรถลูกค้าไปเปลี่ยนยาง และจัดเตรียมอุปกรณ์กุญแจมาไขล้องัดยางได้อย่างคล่องแคล่ว โดยใช้เวลาไม่นานก็สามารถเปลี่ยนได้สำเร็จ ซึ่งลูกค้าที่นำรถมาเข้าซ่อมก็สุดทึ่งในความสามารถของเด็กหญิงที่มีความชำนาญเก่งเกินตัวและเพิ่งเคยเห็นเป็นที่แรกที่ช่างจยย.เป็นช่างผู้หญิงและเป็นเด็ก

ทางด้านนายมิค ดิษฐระหาญ อายุ31ปี เจ้าของร้านเปิดเผยว่า ตนเองนำหลานมาเลี้ยงไว้ตั้งแต่อายุ10ขวบตอนนั้น น้องมายด์ เรียนอยู่ชั้นป.4 เพราะทางครอบครัวน้องมายด์มีลูกมายถึง 7 คน จึงช่วยพี่ชายแบ่งเบาภาระจึงนำมาฝึกงานตั้งแต่ไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่เบอร์กุญแจ กระทั่งทำเรื่องมาจนเกิดความชำนาญ โดยช่วงหลังเลิกเรียนและปิดเทอมจะมาทำงานที่ร้านเพื่อซ่อมจยย.ให้กับลูกค้าที่มาใช้บริการ กระทั่งปัจจุบันอายุ15 ปี เรียนอยู่ชั้น ม.3 โรงเรียนวัดมูลจินดาราม ก็ยังมาทำงานที่ร้านโดยจะได้ค่าตอบแทนวันละ 200-300 บาท เพื่อนำไปใช้จ่าย โดยปัจจุบันน้อยมายด์สามารถซ่อมรถได้ทั้งปะยาง เปลี่ยนยาง ซ่อมเครื่องยนต์เบื้องต้น แต่ที่ยังทำไม่ได้มีเพียงสิ่งเดียวคือขึ้นล้อรถจยย.ที่กำลังฝึกหัดอยู่

โดย ด.ญ.ศิริพร ดิษฐระหาญ หรือน้องมาย เปิดเผยว่า ตนเองมาทำงานกับอาตั้งแต่เล็กตั้งแต่ไม่เป็นอะไรเลยแต่ก็ฝึกไปเรื่อยๆ จนทุกวันนี้คล่องแคล่วแรกๆลูกค้าที่เข้ามาก็ยังงงๆที่ช่างเป็นเด็กผู้หญิง ซึ่งไม่น่าจะสามารถทำได้ แต่ตนเองก็แสดงความสามารถให้ลูกค้าได้เห็นโดยแรกๆมีอาเป็นผู้ฝึกสอน จนทุกวันนี้ตนเองสามารถซ่อมแซมเองได้แต่บางเรื่องที่ไม่เข้าใจโดยเฉพาะเรื่องอะไหล่เครื่องยนต์บางชิ้นก็จะคอยสอบถามอา โดยอาจะให้เงินเป็นค่าแรงไปใช้จ่ายวันละ200-300บาท เพื่อนำไปเลี้ยงครอบครัว ซึ่งตนเองไม่อายใครบางครั้งเพื่อนๆเดินทางมาหาตนเองที่อยู่ในสภาพเนื้อตัวเปอะมอมแมมสวมเสื้อช่าง แต่ตนเองคิดว่าเป็นอาชีพที่สุจริตและสามารถหาเงินช่วยเหลือครอบครัวได้