แม้กองทัพนกพิราบตามที่พักอาศัย, เสาไฟฟ้า หรือบริเวณที่สาธารณะ จะดูเป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษไม่มีภัย แต่ที่จริงแล้ว มีข้อมูลบ่งชี้ว่า นกเหล่านี้ เป็นแหล่งเพาะเชื้อโรคชั้นดี เสี่ยงทำให้เกิดการเจ็บป่วยถึงขั้นเสียชีวิตได้
โดยอันตรายที่มากับนกพิราบ มีตั้งแต่ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งผู้ที่สัมผัสโดนมูลนกพิราบ แล้วไม่ได้ทำความสะอาดร่างกาย หรือสูดเอาละอองมูลแห้ง ที่มีเชื้อราทำให้เกิดโรคเข้าไปโดยไม่รู้ตัว อาจทำให้เกิดการติดเชื้อ ซึ่งจะทำให้มีไข้ ปวดศีรษะ มีอาการตึงที่ลำคอ หรือกระทั่งตาสู้แสงจ้าไม่ได้ / หากติดเชื้อจากแบคทีเรีย อาการอาจรุนแรงมาก ถึงขั้นชักเกร็ง หมดสติ กระทั่งเป็นอัมพาต สมองพิการ หรือเสียชีวิตได้ภายในเวลารวดเร็ว
นอกจากนี้ มูลนกพิราบยังเป็นแหล่งเพาะเชื้อรา คริปโตคอคคัส นีโอฟอร์แมนส์ (Cryptococcus neoformans) ซึ่งเป็นที่มาของโรคคริปโตคอกโคสิส โดยผู้ที่เผลอหายใจเอาเชื้อราจากดินบริเวณที่นกอยู่ หรือจากมูลนกเข้าไป อาจทำให้ติดเชื้อ จนมีอาการไข้ ไอเป็นเลือด เจ็บหน้าอก มีปัญหาด้านการมองเห็น และหากติดเชื้อที่ปอด หรือสมอง อาจถึงขั้นมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากปกติ
เชื้อราดังกล่าว ยังเป็นที่มาของโรคปอดอักเสบ ซึ่งจะเริ่มจากปอดติดเชื้อ รวมทั้งยังมีอาการคล้ายกับ 2 โรคก่อนหน้านี้ เช่น มีไข้ ปวดศีรษะ หน้ามืด-วิงเวียน ปวดขมับหรือเบ้าตา ถึงขั้นอาเจียน ไอเสมหะมีเลือดปน อาจมีหลอดลมอักเสบร่วมด้วย ที่สำคัญ อาจติดเชื้อในกระแสเลือดจนเสียชีวิตได้
อันตรายจากนกพิราบ ยังมีทั้งโรคที่เกี่ยวข้องกับทางเดินหายใจ ไปจนถึงไข้หวัดนก ดังนั้น ควรป้องกันตัวเอง เช่น สวมผ้าปิดปากและจมูก เวลาทำความสะอาดอาคารเก่า หรือบริเวณที่พบนกอาศัยอยู่ เพราะอาจเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรคจากมูลนกปนเปื้อน และล้างมือทุกครั้งหลังทำความสะอาด โดยเฉพาะผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสเชื้อ
