ความคิดเห็นของผู้พิการ กับสิทธิขั้นพื้นฐานที่มีต่อระบบขนส่งมวลชนในประเทศไทย
เนื่องจากระบบขนส่งมวลชนบางประเภทยังไม่ครอบคลุมการใช้บริการของคนพิการ อาจทำให้กลุ่มคนเหล่านี้เข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐานที่ควรจะได้ค่อนข้างยากลำบาก นี่คือมุมมองของนายสุนทร สุขชา ผู้พิการทางสายตาตั้งแต่กำเนิด ที่มีต่อระบบขนส่งมวลชนในประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันพบว่ายังมีข้อจำกัดอีกมากที่คนพิการยังไม่สามารถเข้าถึงได้
แต่ตัวเขาเองนั้นเลือกที่จะใช้ศักยภาพที่เหลืออยู่ในการดำเนินชีวิตประจำวันและใช้บริการขนส่งมวลชนเกือบทุกรูปแบบโดยไม่ทำตัวให้เป็นภาระของสังคม แต่หากเป็นไปได้ เขาก็อยากจะให้ระบบขนส่งมวลชนทุกประเภท คำนึงถึงการใช้งานสำหรับคนทุกกลุ่มด้วยเช่นกัน
เช่นเดียวกับนายรณภัฎ วงศ์ภา ผู้พิการอัมพาตท่อนล่างทั้งหมด บอกว่า อยากให้ออกแบบระบบขนส่งมวลชนครอบคลุมคนทุกกลุ่ม ไม่อยากให้เพ่งเล็งที่คนพิการเพียงอย่างเดียว เพราะไม่อยากตกเป็นจำเลยของสังคมในการเรียกร้องสิทธิพื้นฐานต่างๆ ที่พวกเขาควรจะได้
โดยมองว่าสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการที่มีอยู่บางครั้งไม่สามารถใช้งานได้จริง และหลายครั้งที่เขาต้องเสียค่าเดินทางมากขึ้น เพราะปัญหาระบบขนส่งมวลชนที่ไม่ครอบคลุมแบบนี้
อย่างไรก็ตาม การเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องแก้ไข และจัดทำสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อคนพิการมีขึ้นมาอย่างยาวนาน แต่ปัจจุบันก็ยังมีระบบขนส่งมวลชนอีกหลายประเภทที่คนพิการยังไม่สามารถเข้าถึงได้ ซึ่งปัญหาเหล่านี้กระทบโดยตรงต่อสิทธิขั้นพื้นฐานในการดำรงชีวิต เช่น การเดินทางไปศึกษา ไปทำงาน หรือไปโรงพยาบาลก็เป็นไปด้วยความยากลำบาก
