อีเจี๊ยบ เลียบด่วน โพสต์น่าคิด หลังนักสิทธิฯ ไม่เห็นด้วยกับโทษประหาร ที่กรมราชทัณฑ์ได้มีคำสั่งลงโทษอีกครั้งในรอบ 9 ปี
วันนี้ (19 มิ.ย. 2561) เพจ อีเจี๊ยบ เลียบด่วน ได้มีการโพสต์ข้อความแสดงความเห็นไว้อย่างน่าสนใจ หลังกลุ่มนักสิทธิมนษยชนออกมาเคลื่อนไหวไม่เห็นด้วยกับทางกรมราชทัณฑ์ ที่มีการประหารชีวิตนักโทษอีกครั้งในรอบ 9 ปี โดยมีข้อความระบุว่า ลังเลว่าจะพูดถึงเรื่องนี้ดีไม๊ เพราะกลัวท่านๆสิทธิมนุษยชน ทั้งหลายจะหลังไมค์มาต่อว่ากูว่าชี้นำความคิดอีก 5555 ขี้เกียจเถียงกะท่าน
แต่หลังจากอ่านเม้นในเพจต่างๆ แล้ว กูมั่นใจว่ากูไม่ได้ชี้นำความคิดใคร กูแค่เห็นเหมือนคนส่วนใหญ่ในประเทศนี้
แล้วถ้ากูไม่สามารถแสดงความคิดโง่ๆ ของกู ในเพจของกูเองได้ กูจะสร้างเพจนี้ขึ้นมาทำส้นตีนอะไร จริงไม๊
กูขอบอกว่า กูรู้สึกโอเคมาก กับข่าวการประหารชีวิต ครั้งแรกในรอบเกือบสิบปี ของไทย เหมือนพวกมึงส่วนใหญ่ในประเทศน่ะแหละ อย่างแรกพวกมึงบางคน ที่เข้าใจผิดมาตลอด ว่า ตอนนี้ไทยไม่มีโทษประหาร
ไทย มีโทษประหารชีวิตนะ มีการตัดสินประหารอยู่เรื่อยๆ แต่เราไม่ได้ลงมือประหารจริงๆ ได้แต่เลี้ยงคนพวกนั้นไว้ในคุก เพราะเราพยามแสดงให้บางกลุ่ม บางประเทศเห็นว่าเราไม่สนับสนุนการทำลายชีวิตคน แม้ว่าไอ้เหี้ยนั้นจะเลวสัตว์นรกแค่ไหนก็ตาม
ซึ่งเรื่องนี้แม่งสร้างความอึดอัด ให้คนส่วนใหญ่ในประเทศนี้มานานแล้ว รวมทั้งกูด้วย คือถ้าท่านนักสิทธิ จะเอาทฤษฎี เอาผลวิจัยมาด่าว่า ผมโง่ ผมแม่งไร้อารยธรรม ไม่ลิเบอรัล มึงด่าได้เลยนะ เพราะกูยอมรับทุกข้อที่มึงด่า
แต่กูไม่ได้โอเคการประหาร เพราะความโกรธแค้น ความสะใจนะ เอาจริงๆกูแทบไม่สนเลยนะ ว่า การประหารจะทำให้ใครกลัว ใครเข็ดหลาบไม๊ ส่วนนึงกูก็เห็นด้วยกับนักสิทธินะว่า คนมันจะทำเหี้ยจริงๆ แม่งก็ไม่สนใจโทษประหารหรอก
แต่กูแค่คิดโง่ๆว่า มีคนๆ นึง แม่งเข้าไปข่มขืน ทำร้าย เด็กผญ บนรถไฟในเวลาดึก แล้วโยนร่างเปลือยของเด็กหญิง ที่บาดเจ็บ กลัวสุดขีดคนนั้นลงจากรถไฟที่กำลังวิ่งเต็มที่ ให้ตายอยู่คนเดียวในความมืดข้างทาง
หรือมีคนนึง แม่งเพิ่งออกจากคุก แดกเหล้า เสพยา กับเพื่อน จนเมาเต็มที่ แล้วขี่มอไซตระเวนไปเรื่อยๆ เจอ คนยืนใช้โทรศัพท์มือถือ อยู่ข้างทาง ก็ลงไปแย่ง เค้าไม่ให้ก็เอามีดแทงคอเค้าจนตาย แล้วก็เอาโทรศัพท์ไปขายได้ไม่กี่พัน แดกเหล้าเสพยาต่อ
หรือมีคนคนนึง เมายา ตกงาน ทะเลาะกะเมีย หงุดหงิด เลยหันไปหาลูกเลี้ยง วัยไม่ถึงขวบ ซึ่งแค่ร้องไห้งอแงตามประสาเด็ก กระทืบเด็กคนนั้น จับเด็กคนนั้นฟาดกับเสา จนตาย แล้วเมานอนหลับไปข้างๆศพเด็ก
กูไม่คิดว่า กูอยากอยู่รวมโลก กับสิ่งมีชีวิตพวกนี้ กูจะแน่ใจได้ยังไง ว่าสักวัน พวกมันจะไม่ถูกปล่อยออกมา อยู่ในซอยบ้านกู ทำงานอยู่ที่เดียวกับลูกเมียกู เดินสวนกับกูในซอยเปลี่ยวๆ
ถึงมันจะอยู่ในคุก ไม่ถูกปล่อยออกมา กูและคนไทยส่วนใหญ่ของประเทศนี้ ก็ไม่เต็มใจทำงาน เสียเงินภาษีมาเพื่อเลี้ยงดู ให้ข้าวให้น้ำ ให้แม่งไปจนวันตาย
กูไม่ได้บ้าคลั่งจะให้ประหาร แม่งให้หมด ข่มขืน=ประหาร ขับรถชนคนตาย=ประหาร วัยรุ่นตีกัน=ประหาร กูเข้าใจว่ามันมีหลักเกณฑ์ของกฎหมายอยู่ แม้ใจลึกๆ บางคดีอยากให้แม่งตาย แต่กูก็ไม่อยากให้ประหารตามความสะใจของสังคม
เอาเฉพาะคดีที่แม่งชั่วช้า ทำเหี้ยซ้ำซาก โหดเหี้ยมเกินคน และพยานหลักฐานชัดเจนสุดๆ อย่างไอ้คนในข่าวที่โดนประหารจริงรายนี้ แม่งไล่ตามแทงเค้ายับยี่สิบกว่าแผล เพื่อชิงมือถือ และเงินสองพัน
บางทีอ่านเม้นที่เค้าบอกว่า ให้ท่านนักสิทธิเอาพวกเหี้ยพวกนี้ ไปดูแลที่บ้านไม๊ กูก็อยากสนับสนุนนะ แต่คิดว่า พอแม่งฆ่านักสิทธิและครอบครัวตายหมดแล้ว มันก็ออกมาฆ่าพวกกูอยู่ดี
การดูแลเรื่องสิทธิมนุษยชน เป็นงานสำคัญ เป็นงานที่หนัก เหนื่อย คนทำก็น้อย เอาความสามารถ ความรู้ เวลา กำลังของท่านนักสิทธิมนุษยชนทั้งหลาย แทนที่จะไปช่วยปกป้องไอ้คนเลวๆพวกนั้น มาดูแลเด็ก ผญ คนแก่ คนดีๆ คนจน คนด้อยโอกาส คนถูกรังแก จะดีกว่าไม๊ครับ จะได้ไม่เหนื่อยมาก
บางทีก็สงสัยนะ ว่า เวลาคนเหี้ยๆพวกนี้ อยู่ในห้อง ในซอยเปลี่ยวๆ มืดๆ กับท่านนักสิทธิทั้งหลาย มันจะรักษาสิทธิมนุษยชนให้ท่าน เหมือนท่านพยามยามทำให้พวกมันไม๊
เอาเป็นว่าถ้าจะทำให้นักสิทธิ ทั้งหลายสบายใจขึ้น ผมจะไม่บอกแล้วกัน ว่า
” สนับสนุน ยินดี กับโทษประหาร”
แต่จะบอกแค่ว่า ผมไม่คัดค้าน และขอบคุณ กรมราชทัณฑ์ ที่นำ โทษประหารชีวิต(ของจริง ) กลับมาใช้อีกครั้ง
โอเคนะท่านนะ
